Τα δελφίνια του Αμβρακικού «αντιλαμβάνονται την έννοια του θανάτου»

αναδημοσίευση από το in.gr

Λονδίνο

Η αντίληψη της έννοιας του θανάτου και τα συναισθήματα όπως το πένθος αποτελούν ιδιότητες που οι ειδικοί αποδίδουν αποκλειστικά στους ανθρώπους θεωρώντας ότι απουσιάζουν από τα άλλα ζώα.

Παρατηρήσεις που έγιναν ωστόσο σε δελφίνια στον Αμβρακικό δείχνουν ότι τα θαλάσσια θηλαστικά ίσως έχουν μια τέτοια αντίληψη καθώς εμφανίστηκαν να αντιδρούν διαφορετικά στον θάνατο μελών της ομάδας τους ανάλογα με το αν αυτός επήλθε ξαφνικά ή ύστερα από ασθένεια.

Ο θρήνος της μητέρας

Όπως αναφέρει στο περιοδικό «New Scientist» ο Ζοάν Γκονθάλβο Βιγιέγας, βιολόγος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Tethys που πραγματοποιεί από το 2006 έρευνες στα ρινοδέλφινα του Αμβρακικού σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Earthwatch, το 2007 ο ίδιος και τα μέλη της ομάδας του παρακολούθησαν τις αντιδράσεις μιας μητέρας απέναντι στον θάνατο του νεογέννητου μικρού της.

Απειλείται ο πληθυσμός του κοινού δελφινιού στον Κορινθιακό κόλπο

Ζωνοδέλφινο (photo: seadragon)

Ο Κορινθιακός κόλπος αποτελεί ένα σημαντικό οικοσύστημα για τα δελφίνια. Στην περιοχή, όπου υλοποιείται πρόγραμμα LIFE από τη Mom και το WWF σε συνεργασία με το ινστιτούτο κητολογικών ερευνών Πέλαγος και το Tethys Research Institute, απαντώνται και τα τέσσερα είδη δελφινιών των ελληνικών θαλασσών (κοινό δελφίνι, ζωνοδέλφινο, ρινοδέλφινο και σταχτοδέλφινο). Λόγω του μεγάλου βάθους του κόλπου, που φτάνει τα 930m, το ζωνοδέλφινο αποτελεί το πιο κοινό από τα είδη αυτά. Πρόσφατη έρευνα στην περιοχή που βασίστηκε σε παρατηρήσεις πληθυσμών το 2009, εκτιμά τον αριθμό των ζωνοδέλφινων σε 835 άτομα. Ωστόσο, ο αριθμός των κοινών δελφινιών εκτιμήθηκε πολύ μικρός (28 άτομα). Τα κοινά δελφίνια παρατηρήθηκαν αποκλειστικά σε μικτά κοπάδια με τα ζωνοδέλφινα, όπως είχε αναφερθεί και παλαιότερα από τον Α. Φραντζή του Ινστιτούτου Πέλαγος. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το μικρό αριθμό των κοινών δελφινιών, δείχνει πως πιθανότατα ο πληθυσμός τους δεν είναι βιώσιμος. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το γεγονός ότι εκτιμήθηκε μικρός αριθμός ατόμων (18) με ενδιάμεσα χαρακτηριστικά, που μπορεί να αποτελούν αποτέλεσμα υβριδισμού μεταξύ των δύο ειδών, επιβεβαιώνοντας παλαιότερες μελέτες από την περιοχή. Η υπόθεση αυτή καθώς και η βιωσιμότητα και γονιμότητα των υβριδίων χρήζει περαιτέρω διερεύνησης με τη χρήση γενετικών μεθόδων. Προτεραιότητα για τη διαχείριση αποτελεί ο εντοπισμός των ανθρωπογενών παραγόντων που συμβάλουν στη μείωση των πληθυσμών του κοινού δελφινιού.

Πηγή: Bearzi G, Bonizzoni S, Agazzi S, Gonzalvo J, Currey RJC (2011) Striped dolphins and short-beaked common dolphins in the Gulf of Corinth, Greece: Abundance estimates from dorsal fin photographs. Marine Mammal Science 27:E165-E184

Οι καρχαρίες διαθέτουν σύστημα πλοήγησης

 Ορισμένα είδη καρχαριών φτιάχνουν «νοητούς χάρτες» της περιοχής τους , γεγονός που τους επιτρέπει να εντοπίσουν τοποθεσίες ακόμα και σε απόσταση 50 χιλιομέτρων.

Αυτό προκύπτει από νέα έρευνα επιστημόνων στις ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν ακουστικές τεχνικές και διαπίστωσαν ότι οι καρχαρίες τίγρεις ακολουθούν συγκεκριμένα «μονοπάτια» από διαδρομή σε διαδρομή.

Με βάση τα νέα ευρήματα, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι καρχαρίες έχουν την ικανότητα να «αποθηκεύουν» χάρτες στρατηγικών τοποθεσιών και ότι πλοηγούνται χρησιμοποιώντας το μαγνητικό πεδίο της Γης. Ωστόσο αυτό δεν συμβαίνει με όλα τα είδη.

Προηγούμενη έρευνα στη Χαβάη είχε δείξει ότι οι καρχαρίες τίγρεις που κολυμπούσαν σε βαθειά κανάλια μπορούσαν να εντοπίσουν ρηχές όχθες, πλούσιες σε τροφή, σε απόσταση 50 χιλιομέτρων.

«Η έρευνά μας δείχνει ότι οι καρχαρίες τίγρεις δεν κολυμπούν τυχαία αλλά κολυμπούν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Γιάννης Παπασταματίου, από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλόριντα.

Πηγή: econews.gr